-
-
3.353 m
1.491 m
0
1,9
3,7
7,45 km

9 kere bakıldı , 1 kere indirildi

yer  Chālābeh, Kermānshāh (Iran)

برنامه تابستانه قله پراو به ارتفاع 3350 متر در تاریخ 21 و 22 تیر 96 انجام شد. گروه کوهنوردی پلیمر در ساعت 17:30 بعد از ظهر از پاسگاه محیط بانی چالابه حرکت خود را آغاز می کند. در ساعات ابتدایی گرمای هوا کمی آزار دهنده است و حرکت را کند می کند ولی به تدریج که از تنگ چروبر ارتفاع می گیریم در سایه دره هوا خنک تر می شود. مسیر پاکوب مشخص را پی می گیریم از میان صخره ها و بعد درختان سرسبز بلوط با شیب تند و مارپیچ های بسیار بالا رفته و دو ساعت بعد به گردنه دوزری می رسیم. در اینجا چهره مسیر کاملا متفاوت است، زمین سرسبز و زندگی عشایر در جریان است. در بلندی ها ستیغ تیغه های گردن کشیده اندک اندک سر به تاریکی شب می سپارند. از اینجا به بعد تا روز برگشت هیچ آبی در مسیر وجود ندارد و باید همه آب مورد نیاز را از چشمه دوزری برداریم. تمام بطری های خالی را پر می کنیم و پس از نیم استراحت در ساعت 20:15 حرکت خود را به سمت دره ای که سنگ عظیم خرسنگ در ابتدای آن خودنمایی می کند، آغاز می کنیم. مسیر پاکوب، مشخص است و به تدریج شیب راه افزایش پیدا می کند و مسیر شنریزه ای می شود. هوا رو به تاریکی است و پیدا کردن مسیر درست از میان راههای فرعی حتی با وجود چراغ قوه بسیار سخت شده است. پس از غروب خورشید دره در تاریکی عمیقی فرو می رود و سایه صخره های اطراف در زیر نور چراغهای ما، اشکال عجیبی ایجاد می کنند و راه از بیراهه قابل تمیز نیست. نقشه ای که همراه داریم و نیز افزایش باد خط الراسی ما را در نزدیکی تابلو خسته نباشید نشان می دهد ولی هیچ اثری از تابلو نیست، و به ناگاه خود را در ابتدای شیب بیولوژی و در کنار تابلو می یابیم. دو ساعت و ربع از چشمه حرکت کرده ایم و ساعت 22:30 شب است. تصمیم بر این می شود که شام را در پناه صخره ای صرف کنیم و منتظر طلوع ماه باشیم. یک ساعت بعد در زیر نور مهتاب و با انرژی تازه مسیر صعود تابستانه به سمت تابلو شماره 2 را پی می گیریم. شیب مسیر زیاد است ولی مسیر پاکوب با زیگزاگ های خوب و به موقع صعود را ملایم می کند. یک ساعت بعد راس ساعت 12:30 شب وقتی که آخرین شیب تند را عبور می کنیم، روشنایی امید بخش پناهگاه به استقبال ما می آید.
صبح روز بعد قبل از روشن شدن هوا، ساعت 5:30 عظم قله را می کنیم. وسایل اضافه را در پناهگاه می گذاریم و فقط با مقداری آب و لباس گرم راهی می شویم. هوا هنوز تاریک است و میدان سرسبز پراو در زیر نور ماه منظره ای شگفت انگیز دارد. ضخره های بزرگ و چاله های عمیق که یکی از آنها ورودی غار پراو است، بی شباهت به سطح کره ماه نیست. شیب به تدریج زیاد می شود و در بعضی موارد چاره ای جز دست به سنگ شدن نیست. تکاپوی ما در سنگهای زیر قله یک ساعت طول می کشد و ساعت 6:30 صبح همزمان با خورشید تابناک به قله سلام می کنیم. سنگهای قله و دشتهای اطراف کم کم در زیر نور خورشید صبحگاهی جان می گیرند و انسان هیچگاه از دیدن این مناظر خسته نمی شود.

Yorumlar

    You can or this trail